Alliantie of partnership: maakt het uit?
Een frisse blik op samenwerken
Afgelopen week zat ik in een boeiend gesprek met een alliantiemanager. Wat begon als een kennismaking, eindigde al snel in een discussie over samenwerking. En dan vooral: wat verstaan we eigenlijk onder een alliantie? Volgens mijn gesprekspartner is een alliantie de meest ultieme vorm van samenwerking, gebaseerd op gelijkwaardigheid. Interessant, want dat is niet de definitie die ik hanteer.
En daarmee zaten we midden in een discussie die ik vaker tegenkom: wat is nu eigenlijk het verschil tussen een alliantie en een partnership? En is dat verschil eigenlijk wel zo relevant?
Bestaan ‘echte’ allianties eigenlijk wel?
In onze trainingen en programma’s draait veel om het thema ‘alliantiemanagement’. Begrippen als alliantiestrategie, alliantiecommunicatie en zelfs de Nationale Monitor Alliantiecompetenties zijn vaste onderdelen van onze aanpak. Maar wat blijkt telkens weer: het woord ‘alliantie’ roept verschillende beelden op. Voor sommigen klinkt het bijna als een utopie. “Bij ons in de organisatie zijn er helemaal geen échte allianties”, hoor ik dan.
En dat is precies waar het vaak misgaat.
Het gaat niet om het woord, maar om het doel
Want alliantiemanagement gaat niet alleen over allianties in de klassieke zin van het woord. Het gaat over het professionaliseren van samenwerking in de breedste zin. Of je nu samenwerkt met leveranciers, binnen een netwerk, in een publiek-private samenwerking of zelfs tussen afdelingen binnen één organisatie: je kunt die samenwerking versterken met een gestructureerde aanpak.
Samenwerken is namelijk geen vanzelfsprekendheid. Het vraagt aandacht – voor zowel de inhoud als de relatie – en een duidelijke aanpak. Juist dáár komt alliantiemanagement om de hoek kijken.
Wie is je echte samenwerkingspartner?
Laten we eens praktisch worden. Stel: je begint met een stakeholderanalyse. Je brengt in kaart met wie je allemaal te maken hebt. Maar dat betekent nog niet dat je met al die partijen écht samenwerkt.
Niet elke stakeholder is een partner. Niet elke leverancier is een strategische leverancier. En al helemaal niet iedereen die zich ‘partner’ noemt, is dat ook echt.
Alliantiemanagement helpt om die verschillen helder te krijgen:
- Wie is puur transactioneel?
- Wie is strategisch van belang?
- En met wie deel je echt doelen, risico’s én opbrengsten?
Voor die laatste groep gebruiken wij de volgende definitie van een alliantie:
Een samenwerking tussen partijen die eigen doelstellingen hebben en daarnaast een gemeenschappelijk doel, of doelen die in elkaars verlengde liggen. Partijen delen in enige mate rendement (materieel of maatschappelijk) en risico. Er is dus sprake van wederzijdse afhankelijkheid.
Alliantiemanagement in de praktijk
Laten we ophouden met de semantische discussie over ‘alliantie’ versus ‘partnership’. Het draait om de kwaliteit van de samenwerking. En alliantiemanagement helpt je die te versterken.
Onderzoek wijst uit: organisaties die alliantiemanagement serieus toepassen, verhogen hun succesratio van 50% naar 80–90%. Wil je weten waar jouw organisatie staat? Kijk dan eens naar de Monitor Alliantiecompetenties of download het rapport van de 1e Nationale Monitor Alliantiecompetenties.
De kans is groot dat dit voor jouw organisatie relevanter is dan je dacht.
